Σκόρπιες σκέψεις δύο εβδομάδες πριν από τις Πανελλήνιες


Το ποστ αυτό το έγραψα πριν από πέντε χρόνια, όταν ο γιος μου έδινε Πανελλαδικές εξετάσεις. Από τότε, ζήσαμε πολλά που κάποια από αυτά θα μοιραστώ μαζί σου εν καιρώ! Στο μεταξύ, ο γιος μου ξεκινάει μεταπτυχιακό και η κόρη μου τελειώνει το δεύτερο έτος της σχολής της. Όμως κάθε φορά που διαβάζω αυτό το ποστ, συγκινούμαι. Και ελπίζω πως μέσα από τη δική μου εμπειρία κάπου θα ταυτιστείς αν έχεις μεγάλα παιδιά, κάπου θα ξέρεις τι θα σε περιμένει αν έχεις μικρότερα και ίσως συγκινηθείς κι εσύ αν τα παιδιά σου έχουν περάσει από αυτή τη φάση. 

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα βγαίνουν τα αποτελέσματα από τις Πανελλήνιες εξετάσεις του 2020, μέσα σε μια ιδιαίτερη συγκυρία, και εύχομαι σε όλα τα παιδιά και τους γονείς τους ηρεμία και δύναμη – και να θυμόμαστε πως η εισαγωγή ή όχι σε μια πανεπιστημιακή σχολή είναι μία από τις πολλές πόρτες που θα διαβούμε στη ζωή μας. 

5 χρόνια πριν…

Το πρόγραμμα των εξετάσεων είναι κολλημένο στο ψυγείο εδώ και εβδομάδες. Του ρίχνω κλεφτές ματιές και κάνω σκόρπιες σκέψεις για τις Πανελλήνιες, τις εξετάσεις στα σχολεία, για το άγχος των παιδιών, για το άγχος των γονιών, για τις διακοπές, για το μέλλον, για όλα.

Σκόρπια σκέψη Νο 1

Να του πω να διαβάζει ή θα τον αγχώσω; Aν και μάλλον από μόνο του το πρώτο συνθετικό της πρότασης, να του πω να διαβάζει, είναι άκυρο. Τι θα πει, να του πω να διαβάζει; Μπορεί να κάθεται όλη τη μέρα στο δωμάτιό του και να διαβάζει – manga στον υπολογιστή. Μπορεί να κάθεται όλη μέρα μπροστά από ένα βιβλίο και το μυαλό του να ταξιδεύει στην Πάρο. Μπορεί να κάθεται όλη μέρα μπροστά από ένα βιβλίο και να διαβάζει – να απομνημονεύει μέχρι τελείας ανώφελα και άχρηστα για τη ζωή του κείμενα. Έχει καμιά σημασία τι θα πω εγώ;

Σκόρπια σκέψη Νο 2

Κι αν διαβάζει και περάσει στη σχολή που θέλει, τι θα γίνει; Έχουμε μπροστά μας χρόνια και χρόνια φοίτησης και μεταπτυχιακά που ελπίζω να μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε ή να πάρει ο ίδιος μια καλή υποτροφία, και μετά στρατό, και μετά αναζήτηση εργασίας. Αυτό είναι μάλλον το πιο πιθανό σενάριο. Ωραία. Το δεύτερο πιο πιθανό σενάριο, που εύχομαι και απεύχομαι ταυτόχρονα, είναι να φύγει το παιδί στο εξωτερικό μετά το πτυχίο του, να κάνει εκεί το μεταπτυχιακό του, να τον τσιμπήσουν για μια καλή δουλειά, ενδιαφέρουσα και δίκαια αμειβόμενη ανάλογα με τα προσόντα του και να ζήσει για πάντα εκεί, σε ένα κράτος που θα τον σέβεται ως φορολογούμενο και θα του ανταποδίδει όπως πρέπει τις εισφορές του. (Αλλά εγώ δεν θα τον βλέπω; Κι αν κάνει εκεί οικογένεια, δεν θα βλέπω τα εγγόνια μου όποτε θέλω;)

Θα μας φάνε τα αεροδρόμια;
Θα μας φάνε τα αεροδρόμια;

Σκόρπια σκέψη Νο 3

Κι ακολουθεί η κόρη μου από πίσω. Ξανά μανά φροντιστήρια, ξανά μανά εξετάσεις, ξανά μανά οι ίδιες σκόρπιες σκέψεις. Το μόνο που θα αλλάζει θα είναι πως θα έχουμε ήδη πάρει μια πρώτη γεύση και θα είμαστε ίσως πιο προετοιμασμένοι – και εμείς και η ίδια. Και για την κόρη μου, επειδή έχει ακόμη μερικά χρόνια μπροστά της, ελπίζω πως θα είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα εδώ και θα έχουμε περισσότερες ελπίδες να βρει μια δουλειά αντάξια των όποιων προσόντων της και να μπορεί να φτιάξει τη ζωή της όπως την ονειρεύεται.

κορίτσι μελετά

Σκόρπια σκέψη Νο 4

Χριστέ μου, έχει κλείσει δωμάτιο και εισιτήρια για τις πρώτες του διακοπές μόνος του αυτό το καλοκαίρι. Δεν-θα-πάθω-τώρα-εγκεφαλικό. Δεν-θα-το-σκεφτώ-τώρα. Δεν-θα-πάθω-τώρα-εγκεφαλικό. Δεν-θα-το-σκεφτώ-τώρα. Δεν-θα-πάθω-τώρα-εγκεφαλικό. Δεν-θα-το-σκεφτώ-τώρα.

Πού πας παιδί μου; Έβαλες αντηλιακό; Πάρε κι ένα καπελάκι!
Πού πας παιδί μου; Ζακέτα πήρες;

Σε φιλώ,

Ελένη

Αγιασμός στο σχολείο: Τα κλάματα, τα μαύρα γυαλιά και η μαμά-κατάσκοπος. (Όλα βγαλμένα από τη ζωή είναι!)


Μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή της μάνας ο αγιασμός στο σχολείο! Επειδή δεν είμαι καλή στα μαθηματικά, δυσκολεύομαι να μετρήσω πόσες φορές έχω πάει σε αγιασμό. Επειδή όμως είμαι πιο καλή στις αναμνήσεις, μπορώ να θυμηθώ την αίσθηση που μου έδινε το μικροσκοπικό χεράκι που χωνόταν στο δικό μου πηγαίνοντας προς το σχολείο. Αλλά και το κρυφτούλι για να παρακολουθήσω τελικά μία και μοναδική φορά τον αγιασμό όταν πήγε η κόρη μου στο Λύκειο. 

Αγιασμός στο Νηπιαγωγείο

Εκεί θα πάτε κλαίγοντας και οι δύο, για τους δικούς του λόγους ο καθένας! Όταν πήγα το γιο μου στον πρώτο του αγιασμό, στο προνήπιο, κανείς μας δεν ήθελε να αφήσει τον άλλον. Προμήνυμα μαρτυρίου ο αγιασμός στο σχολείο! Το χεράκι του σφιγγόταν στο δικό μου, το σώμα του ήταν κολλημένο στα πόδια μου κι εγώ προσπαθούσα να φανώ ενθαρρυντική, όταν μέσα μου αναρωτιόμουν τι δουλειά είχε το μωρό μου ανάμεσα σε εκείνα τα παιδιά και πώς μου πέρασε από το μυαλό να τον γράψω στο προνήπιο. Σε αυτό τον αγιασμό, θα σταθείς πιθανότατα μαζί με το παιδί στη σειρά (ποια σειρά;) και θα μπείτε μετά μαζί στην τάξη για να σας δώσει οδηγίες η νηπιαγωγός. Καλή αρχή!!!

Αγιασμός στο Δημοτικό Συνέχεια ανάγνωσης «Αγιασμός στο σχολείο: Τα κλάματα, τα μαύρα γυαλιά και η μαμά-κατάσκοπος. (Όλα βγαλμένα από τη ζωή είναι!)»

Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για τον έρωτα;


Πώς να μιλήσεις στην έφηβη κόρη σου για τον έρωτα (τους έρωτες); Πώς να παρηγορήσεις την απώλεια του (μεγάλου) έρωτα σε ένα 15χρονο παιδί; Τι να πεις όταν νομίζεις πως όλα αρχίζουν και τελειώνουν στα 16; Υπάρχουν σωστά και λάθος λόγια;

Με τίτλο Let' s talk about love baby, στο θεατρικό μου σκετσάκι όπου πρωταγωνιστεί ο Χρήστος Σπανός προσπαθώ να ανακαλύψω κι εγώ πώς πρέπει να μιλάω στην έφηβη κόρη μου για τους έρωτες και άλλα μαρτύρια!
Με τίτλο Let’ s talk about love baby, στο θεατρικό μου σκετσάκι όπου πρωταγωνιστεί ο Χρήστος Σπανός προσπαθώ να ανακαλύψω κι εγώ πώς πρέπει να μιλάω στην έφηβη κόρη μου για τους έρωτες και άλλα μαρτύρια!

Συνέχεια ανάγνωσης «Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για τον έρωτα;»

Slow down (χρόνε)!


Βλέπω γύρω μου μαμάδες με μωράκια ή με νήπια, κουρασμένες, ξενυχτισμένες, αγχωμένες, θυμωμένες, βιαστικές, και θέλω να τις πιάσω από το μανίκι και να τους πω να πατήσουν για μια στιγμή pause και να κοιτάξουν το μωρό/νηπιάκι τους. Να το δουν πραγματικά, να κρατήσουν την εικόνα του στον εγκέφαλό τους, να πιάσουν το χεράκι του που μπορεί να κολλάει από τις καραμέλες που πιπιλάει. Συνέχεια ανάγνωσης «Slow down (χρόνε)!»

Γιατί είναι σημαντικό να πιστεύουμε στον Άγιο Βασίλη


Διάβασα μια έρευνα από Βρετανούς επιστήμονες που προειδοποιούν τους γονείς ότι, αναπαράγοντας το ψέμα με τον Άγιο Βασίλη που φέρνει τα δώρα, αυτό που πετυχαίνουν τελικά, είναι να χαλάνε σε βάθος χρόνου τη σχέση τους με τα παιδιά τους, καθώς το εν λόγω αθώο ψεματάκι μπορεί να κάνει τη ζημιά του, υποσκάπτοντας την εμπιστοσύνη των μικρών στους μεγάλους.  Και θέτουν το -δύσκολο, θα το παραδεχτώ, ερώτημα «αν οι γονείς είναι ικανοί να ψεύδονται για κάτι τόσο ξεχωριστό και μαγικό, μπορούν μετά να τους εμπιστεύονται τα παιδιά τους ότι αποτελούν θεματοφύλακες της σοφίας και της αλήθειας;».

Άγιος Βασίλης

Υπάρχει ο Άγιος Βασίλης; Συνέχεια ανάγνωσης «Γιατί είναι σημαντικό να πιστεύουμε στον Άγιο Βασίλη»