Τι μπορεί να πάει στραβά σε ένα παιδικό πάρτι;


Πολλά! Και όχι δεν είμαι απαισιόδοξη, απλά έχω πάει τα παιδιά μου σε πολλά αποκριάτικα πάρτι στο παρελθόν –κι έχω διοργανώσει άλλα τόσα στο σπίτι- και καταλήγω πως για να πάνε όλα καλά είναι προτιμότερο να είμαστε προετοιμασμένοι για τις μικρές αναποδιές της ημέρας! Όταν είχα κάνει αυτό το θέμα για το περιοδικό Παιδί και Νέοι Γονείς είχα συμβουλευτεί ειδικούς για το πώς θα πάνε όλα καλύτερα και πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις πιο πιθανές αναποδιές.

kidsatparty1

Συνέχεια ανάγνωσης «Τι μπορεί να πάει στραβά σε ένα παιδικό πάρτι;»

Ο καλός παιδίατρος


Έχω την μεγάλη τύχη να παρακολουθεί τα παιδιά μου ένας από τους καλύτερους παιδιάτρους της Ελλάδας. Γι’ αυτό ακόμη και τώρα που όσο νά’ ναι πιτσιρίκια δεν τα λες, εμείς στον παιδίατρο πηγαίνουμε όταν αρρωσταίνουν. Και δεν το λέω επειδή είναι καθηγητής, ούτε επειδή είναι αναγνωρισμένη η δουλειά και η προσφορά του, ούτε επειδή είναι γνωστό πως έχει αφιερώσει πολλή δουλειά και χρόνο σε παιδιά από αγάπη και μεράκι, ούτε καν επειδή έχει τριάντα (;) ή ίσως και παραπάνω χρόνια πολύτιμης εμπειρίας.

Το λέω γιατί από την πρώτη επίσκεψη που είχε έρθει στο σπίτι μου για να δει την κόρη μου νεογέννητη, μας κέρδισε την εμπιστοσύνη. Δεν μας τρομοκράτησε, δεν μας έκανε να νιώσουμε χαζοί, δεν μας άρχισε τα επιστημονικά και ακατανόητα. Ήταν επεξηγηματικός, σαφής και καθησυχαστικός. Η πιο σημαντική συμβουλή όμως που μου είπε τότε και την ακολουθώ ακόμη και τώρα που ο γιος μου κοντεύει τα 19, είναι να εμπιστεύομαι το ένστικτό μου ως μάνα. “Εσύ είσαι με το παιδί σου όλη τη μέρα, εσύ ξέρεις καλύτερα από μένα αν κάτι δεν πάει καλά”.

Και επειδή ξέρω, ακούγοντας φίλες και γνωστές, πόσο δύσκολο είναι να βρεις καλό παιδίατρο, θα μοιραστώ μαζί σου μερικά βασικά χαρακτηριστικά, όπως τα εννοώ εγώ, εντελώς υποκειμενικά δηλαδή!

  • Να έχετε καλή επικοινωνία – να μη σου λέει άσπρο κι εσύ να ακούς μαύρο.
  • Να είναι διαθέσιμος – δεν εννοώ να τον παίρνεις χίλια τηλέφωνα τη μέρα για ψύλλου πήδημα, αλλά όταν είναι κάτι σημαντικό να μπορείς να τον βρεις.
  • Να μη διστάζει να σε παραπέμψει σε άλλη ειδικότητα ή στο νοσοκομείο αν πιστεύει πως θα είναι καλύτερο για το παιδί. Οι επαγγελματίες (υγείας ή σε άλλο τομέα) που τα “ξέρουν” όλα, πάντα με τρομάζουν. Προτιμώ ένα “δεν ξέρω, θα το ψάξουμε” παρά “έλα, μωρέ, τίποτε δεν θα είναι”.
  • Θα ξέρει πότε είναι κάτι απλό και πότε πρέπει να τρέξεις. Και όταν θα σου λέει τρέξε, θα τρέχεις. Έτσι θα νιώθεις απόλυτη ασφάλεια πως όταν σου λέει “δεν είναι τίποτε”, δεν είναι τίποτε.
  • Επειδή δεν μεγαλώνει μόνο το παιδί σου αλλά και ο γιατρός είναι σημαντικό να αντιλαμβάνεσαι πως παρακολουθεί τις εξελίξεις.
  • Εάν είναι ή έχει υπάρξει γιατρός σε νοσοκομείο Παίδων, είναι πολύ σημαντικό γιατί έχει αποκομίσει πολύτιμη εμπειρία.
  • Και πιο πρακτικά, να είναι το ιατρείο του κοντά στο σπίτι σου – αλλά αυτό δεν είναι και απόλυτο.

Ο κατάλογος είναι σίγουρα ελλιπής και μπορείς να τον συμπληρώσεις! Μακάρι να είχα βρει και έναν παθολόγο που να μπορώ να του έχω τόση εμπιστοσύνη όση στον παιδίατρό μας.

Και για να μη λες ότι σου τον κρύβω, είναι ο κύριος Παναγιώτης Σπυρίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής Παιδιατρικής, ο οποίος έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια έναν εξαιρετικό και πολύ ενημερωτικό ιστότοπο, το http://www.paidiatriki.gr/, όπου σου συστήνω να μπαίνεις για να παίρνεις πληροφορίες. Είναι από τις εξαιρέσεις, όπου ένας ιατρικός ιστότοπος έχει τόσο έγκυρη και επιστημονικά ελεγμένη πληροφόρηση.

Σε φιλώ,

Ελένη