Αλλάζοντας δεκαετία…


Ναι, έχω εξαφανιστεί. Αλλά μόνο από εδώ αφού η δουλειά μου με φέρνει κοντά σου με πολλούς τρόπους μέσα από τα περιοδικά και τα sites που δουλεύω.

Εδώ όμως δεν είναι η δουλειά μου. Εδώ είναι αυτό που αγαπώ. Και το διάστημα αυτό της απουσίας μου ένιωσα πολύ περήφανη βλέποντας ότι υπήρχαν άνθρωποι που συνέχιζαν να μπαίνουν σε αυτό το ταπεινό μπλογκ, έστω κι αν ήταν ουσιαστικά ανενεργό.

Γι’ αυτό, λίγες εβδομάδες πριν αλλάξω δεκαετία και αφού το σκέφτηκα σοβαρά να αλλάξω τον τίτλο σε fortysomething (αλλά δεν το έκανα) δίνω σε εσένα και σε μένα μια υπόσχεση, να τα λέμε λίγο συχνότερα.

Γιατί μου έλειψε αυτή η τόσο άμεση επικοινωνία μας αλλά και γιατί έχω ζήσει τόσα πράγματα αυτό το διάστημα της απουσίας μου που θέλω να τα μοιραστούμε και να τα συζητήσουμε.

Στο μεταξύ, σου στέλνω μια αχτίδα ήλιου και τις καλαμιές στην αγαπημένη μου παραλία και σου εύχομαι να έχεις ένα υπέροχο, λαμπερό καλοκαίρι.

Σε φιλώ,

Ελένη

Νέοι και μετά τα σαράντα


Πιο εύκολα το λέει η αγαπητή Μαρίζα Ρίζου στο υπέροχο τραγούδι «Ας γελάμε συχνά«, αλλά έρχονται στιγμές που νιώθεις ότι δεν είναι πάντα τόσο εύκολο να είμαστε νέοι και μετά τα σαράντα. Για χίλιους δυο λόγους που δεν θα σου απαριθμήσω, ξέρεις.

Από την άλλη πλευρά, άλλες φορές -περισσότερες-, δεν ξέρεις γιατί συζητάμε για το αν θα είμαστε/αισθανόμαστε νέοι και μετά τα σαράντα. Προφανώς και δεν χωρεί αμφιβολία! Θέλεις επιχειρήματα;

Γιατί μετά τα σαράντα έχεις μάθει ποια είσαι και που πας και δεν αναλώνεσαι σε χαζά και ανούσια πράγματα.

Γιατί μετά τα σαράντα κάνεις πανεύκολα ξεκαθαρίσματα στη ζωή σου – από τα πιο εύκολα μέχρι τα πιο δύσκολα.

Γιατί μετά τα σαράντα έχεις καβατζώσει -ή περίπου- το μισό προσδόκιμο επιβίωσης και έχεις πάρει την απόφαση να ζήσεις καλά χρόνια, όχι μόνο πολλά.

Γιατί μετά τα σαράντα, δεν σε ταλαιπωρούν τα κολλήματα των είκοσι και των τριάντα. Γι’ αυτό ακριβώς και λες με άνεση την ηλικία σου, γι’ αυτό φοράς τα σορτσάκια σου και το μαγιό σου με καμάρι – γιατί θέλεις και μπορείς. (Και δεν επιτρέπεις σε κανέναν να σου πει ότι δεν μπορείς!)

Γιατί μετά τα σαράντα ξέρεις να ζεις λίγο καλύτερα. Και να κάνεις παρέα μόνο με ανθρώπους που γουστάρεις. Και να βγαίνεις έξω και να πηγαίνεις μόνο όπου πραγματικά θέλεις. Και να χαλάς τα λεφτά σου μόνο όπου νομίζεις ότι αξίζει. Και να μην κρατάς κλειστό το στόμα σου. Ή να το κρατάς γιατί δεν σε νοιάζει. Α, και να ταξιδεύεις. Πολύ.

Σε φιλώ,

Ελένη