Το καλοκαίρι της μάνας (εφήβων)


Είναι κι αυτό κάτι. Με ακούς (διαβάζεις) που γκρινιάζω και κλαίγομαι συχνά πυκνά πόσο δύσκολο είναι συναισθηματικά τώρα που έχουν μεγαλώσει τα παιδιά μου, και αρχίζουν να έχουν δική τους ζωή (λέμε τώρα). Σε αυτό το post θα σου μιλήσω για τις χαρές και το καλοκαίρι της μάνας (εφήβων).

Έχω αφήσει πίσω μου τα κουβαδάκια και δεν κάνω πια ολόκληρη μετακόμιση για να πάω στην παραλία. Η ομπρέλα δεν είναι πια απαραίτητη για να κρατάω στη σκιά το νερό, τα φρούτα, τα σαντουιτσάκια, ούτε για να στήνω καρεκλάκια από κάτω της με τη (φρούδα) ελπίδα ότι θα καθίσουν από κάτω της τα πιτσιρίκια.

 

Συνέχεια ανάγνωσης «Το καλοκαίρι της μάνας (εφήβων)»

Advertisements

Η αλαζονεία της ηλικίας


Το βλέμμα που κόβει και τα μετράει όλα αλλά έχει καταλήξει σε συμπέρασμα προτού ανοίξεις εσύ το στόμα σου. Το σκωπτικό χαμόγελο όταν προτείνεις μια εναλλακτική ιδέα σε αυτό που σου ζητάει – και που εσύ ως γονιός αρνείσαι. Η ειρωνική απάντηση έτοιμη να εκτοξευτεί πριν τελειώσει η δική σου πρόταση. images Αυτό που οι Αμερικανοί έχουν περιγράψει τόσο καλά, rolling the eyes ,“στρέψιμο των ματιών προς τα επάνω” – σαν να σου λέει, τι άλλο θα ακούσω πια από σένα. Συνέχεια ανάγνωσης «Η αλαζονεία της ηλικίας»

Εσύ πόσο καλή μαμά είσαι;


Είμαι τυχερή που όταν ήταν τα παιδιά μου μωρά και νήπια δεν ασχολούμασταν τόσο με το Internet, το Instagram και τα συναφή – θα σου πω μόνο ότι έχω ζήσει στην εποχή που παρέδιδα τα άρθρα μου ιδιοχείρως σε δισκέτα στα περιοδικά που συνεργαζόμουν.

Γιατί αν υπήρχαν και με την κούραση που είχα εκείνα τα χρόνια –βλέπε πολλή δουλειά, δύο μωρά παιδιά, σύζυγος, σπίτι κ.λπ.- ένας θεός ξέρει πώς θα ένιωθα για τα σουβλάκια και τις πίτσες και τα KFC και τις κοτομπουκιές από τα Goody’s που έχουμε φάει οικογενειακώς με το τσουβάλι.

Και όταν φιλοξενούσαμε τη βαφτιστήρα μου στο εξοχικό μας, τα άφηνα να χοροπηδάνε στο κρεβάτι...
Και όταν φιλοξενούσαμε τη βαφτιστήρα μου στο εξοχικό μας, τα άφηνα να χοροπηδάνε στο κρεβάτι…

Συνέχεια ανάγνωσης «Εσύ πόσο καλή μαμά είσαι;»

Το φιλί του γιου


Ανέβαινα με το αυτοκίνητο την Κηφισίας και περνώντας μπροστά από μια στάση λεωφορείου στο ύψος του Υγεία, έπιασα με την άκρη του ματιού μου μια συγκλονιστική για μένα εικόνα.

photo:minglecity.com
photo:minglecity.com

Ένας άντρας, προς το τέλος της νεότητας, με μακριά μαλλιά και μούσι, ελαφρώς απεριποίητος και «άγριος», από εκείνους που δεν θα ήθελα να συναντήσω βράδυ σε άδειο δρομάκι στη γειτονιά μου, έσκυψε και φίλησε στο μέτωπο τη γυναίκα που στεκόταν δίπλα του.

Ηλικίας ανάλογης για να είναι η μάνα. Η οποία δεν κουνήθηκε, αλλά συνέχισε να κοιτάζει μπροστά της. Συνέχεια ανάγνωσης «Το φιλί του γιου»