Το μυστικό για να ζεις καλύτερα


Σκέψου θετικά!

Είναι απλό: θέλεις να ζεις καλύτερα; Ξεφορτώσου πράγματα – από γύρω σου, από πάνω σου, από μέσα σου… Κάνε τη ζωή σου πιο απλή και την σκέψη σου πιο καθαρή, πιο ταχτοποιημένη. Συνέχεια ανάγνωσης «Το μυστικό για να ζεις καλύτερα»

Advertisements

Πιάσε τα χρωματιστά μολύβια


Στο Facebook θα δεις σελίδες επί σελίδων αφιερωμένες σε βιβλία ιχνογραφίας ή βιβλία ζωγραφικής, πώς να τα πω δεν ξέρω, για ενήλικες. Με υπέροχα, σχεδόν ψυχεδελικά σχέδια, σε προκαλούν να τα γεμίσεις με τα αγαπημένα σου χρώματα και να χαλαρώσεις μέσα από αυτή τη διαδικασία. Για να καταλάβεις πόσο έχει πιάσει αυτή η τάση, υπάρχουν ακόμη και «μπλοκ ιχνογραφίας» με θέμα το Game of Thrones!!! Συνέχεια ανάγνωσης «Πιάσε τα χρωματιστά μολύβια»

Εσύ πώς τα πας με τις αλλαγές;


ΑλλαγέςΕγώ έχω μια πολύ διφορούμενη σχέση με τις αλλαγές: από τη μία τις επιζητώ σαν τρελή γιατί η καθημερινότητα και η ρουτίνα με ρίχνουν, από την άλλη, τις τρέμω και τις αποφεύγω. Ωραία δεν σου τα λέω; Πώς συνδυάζονται αυτά; Μήπως σου μιλάει ο Τζέκιλ και ο Χάϊντ υπό νέα μορφή;

Να σου δώσω ένα παράδειγμα, απλό. Κάνω περίπου τις ίδιες ανταύγειες εδώ και καμιά 20αριά χρόνια. Μου πάνε και τις πάω. Και κάποια στιγμή, για οικονομικούς λόγους γιατί αλλιώς δεν θα το έκανα με τίποτε, αλλάζω κομμωτήριο. Και η κομμώτρια μου προτείνει να μου κάνει μια άλλη τεχνική, πιο καινούργια.

Ναι, ναι, ναι, λέει μέσα μου ο νεαρός εαυτός μου που αγαπά να δοκιμάζει νέα πράγματα.

Όχι, όχι, όχι, λέει μέσα μου ο τρομαγμένος εαυτός, εκείνος που πολεμάει με νύχια και με δόντια τις αλλαγές.

Έκανα λες και η κομμώτρια μου πρότεινε κάτι τέτοιο!
Έκανα λες και η κομμώτρια μου πρότεινε κάτι τέτοιο!

Να σου δώσω δεύτερο παράδειγμα. Αγοράζω καινούργιο υπολογιστή γιατί ο παλιός ήταν στα όρια της κατάρρευσης. Ωραίος, γρήγορος, σούπερ, με όλα τα κομφόρ. Και εννοείται με καινούργια windows και άλλα προγραμματάκια.

Ναι, καλά!
Ναι, καλά!

Ε, ποιος είδε την τρελή της γειτονιάς και δεν τη φοβήθηκε.

Και πού θα ξέρω τώρα εγώ με ποια κουμπιά θα κάνω τι; Ιιιιιιιι, γιατί άλλαξε χρώμα το φόντο; Θα μου χαθούν όλα τα αρχεία και θα φταις εσύ!!!!!! Μη, μη, μη, πατάς next ακόμη, να το σκεφτούμε… (Όλα αυτά στον άντρα μου που καθόταν υπομονετικά να εγκαταστήσει τα καινούργια προγράμματα.)

Γι’ αυτό σου λέω, κάτι έχω με τις αλλαγές.

Τις φοβάμαι.

Με αγχώνουν.

Προτιμώ να μένω στη γνωστή μου ίσως όχι-και-τόσο-ικανοποιητική κατάσταση παρά να επιδιώξω κάτι διαφορετικό. Γιατί το διαφορετικό μπορεί να βγει καλύτερο, μπορεί χειρότερο.

Δυσκολεύομαι να τολμήσω. Να ρισκάρω.

Γιατί αυτό μάλλον είναι, θεωρώ τις αλλαγές ρίσκο.

Διάβαζα και ψιλοκορόιδευα ως αμερικανιά την έκφραση comfort zone. Το επίπεδο όπου νιώθεις καλά και άνετα και από το οποίο διστάζεις να μετακινηθείς. Τελικά, μια χαρά το έχουν εκφράσει. Χώνομαι μέσα στην comfort zone μου, κουκουλώνομαι, χουχουλιάζω και δεν θέλω να βγω επουδενί.

Γιατί εκεί ξέρω. Και τα καλά και τα κακά, και τις δυσκολίες και τις ευκολίες. Ενώ αν βγω από τη βολή μου, (α, να μια καλή μετάφραση του comfort zone – επαγγελματική ιδιότητα γαρ) δεν ξέρω τι με περιμένει.

Και αν θυμάσαι που σου είχα μιλήσει για το θέμα μου με την τάξη, ε, κάνε προβολή αυτής της διαδικασίας και μέσα στο μυαλό και στη ζωή μου. Ας πούμε ότι δεν θέλω να αλλάζω τα ριχτάρια της ζωής μου γιατί δεν ξέρω αν τα καινούργιο θα είναι μαλακά και δροσερά στο άγγιγμα ή αν θα με τσιμπάνε αλλά κυρίως επειδή τα καινούργια δεν θα έχουν τη μυρωδιά της καθημερινότητάς μου.

Χμ, τελικά δεν καταλήγει πουθενά αυτό το post, τώρα το κατάλαβα. Αλλά επειδή ένας λόγος που ξεκίνησα το blog είναι η αυτοέκφραση, άει στο καλό, θα το αφήσω.

Κι αν έχεις καμιά καλή σκέψη για τις αλλαγές, θέλω πολύ να την ακούσω.

 

Σε φιλώ,

Ελένη

Υ.Γ. Τελικά άλλαξα τα μαλλιά μου. Η αλλαγή είναι απειροελάχιστη -σε αντίθεση με το πόσο έπρηξα την κομμώτρια με ερωτήσεις και ζητώντας διαβεβαιώσεις ότι θα μου αρέσει το αποτέλεσμα!- και προς το καλύτερο.