Μετά από 18 χρόνια σχολείο – ένα παιδικό χεράκι στο ένα χέρι και το χαρτομάντιλο στο άλλο!


Στην αρχή είναι ένα μικροσκοπικό χεράκι που κρατάς και σε ακολουθεί δύσπιστα προς το καινούργιο, παράξενο, μυστήριο, φοβιστικό «σχολείο». Τον παιδικό σταθμό. Με μια μινιατούρα στην τσάντα, παγουράκι για το νερό του, την πετσετούλα του και δυο μάτια που σε κοιτάζουν όλο απορία: Γιατί δηλαδή πρέπει να πάω εκεί; Εγώ προτιμώ να είμαι μαζί σου. [...]

Ο άτιμος ο χρόνος περνάει


Ο άτιμος ο χρόνος περνάει - και δεν περνάει γρήγορα μόνο όταν περνάς κι εσύ καλά. Περνάει γενικώς. Και περνάνε κι άλλα πράγματα μαζί του. Όπως οι ώρες και οι μέρες. Κι εσύ βλέπεις τη ζωή σου να κινείται σε fast forward ρυθμούς και δεν προλαβαίνεις να τα δεις και να τα ζήσεις όλα. Να [...]

Στο λιμάνι του Πειραιά περιμένοντας το πλοίο


Πήγα στο λιμάνι του Πειραιά μέσα στη νύχτα. Είδα τα καράβια, μύρισα την υγρασία, ένιωσα το δέρμα μου να κολλάει. Δεν έφευγα ούτε γύριζα από κάποιο νησί. Είχα πάει να παραλάβω το γιο μου που γύριζε από τις πρώτες του διακοπές.   Και θυμήθηκα... Με είδα 20χρονη, να σκύβω από το βάρος του σακιδίου στους ώμους [...]

Πώς θα ήταν να κοιμηθείς σαραντάρα και να ξυπνήσεις εικοσάρα; Όχι, χωρίς μπότοξ, μόνο με ψυχογενή αμνησία συμβαίνουν αυτά!


Σκέψου, λέει, ένα βράδυ να πέσεις κατάκοπη για ύπνο (ως μαμά, σύζυγος, εργαζόμενη, κόρη και πολλά άλλα) και το πρωί να ξυπνήσεις είκοσι χρόνια νεότερη, όχι μαμά, όχι σύζυγος, όχι εργαζόμενη, όχι πτώμα στην κούραση, αλλά μόνο κόρη! Δεν είναι επιστημονική φαντασία, το διάβασα σε επιστημονική επιθεώρηση το περιστατικό! Η Naomi Jacobs έπεσε στο κρεβάτι [...]