Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ;


Ο Κεμάλ, του μοναδικού Μάνου Χατζιδάκι, σε αυτή την εκτέλεση του Αλκίνοου Ιωαννίδη έχει κολλήσει μέρες τώρα στο νου μου…

Δεν ξέρω αν είναι οι ειδήσεις, αν είναι οι συνταξιούχοι (και οι συνταξιούχοι γονείς μου), αν είναι το σχολείο και το πανεπιστήμιο που πηγαίνουν τα παιδιά μου, αν είναι οι φόροι που πληρώνουμε, αν είναι οι άδικοι σκοτωμοί στη Συρία και σε ένα σωρό γωνιές του κόσμου, ο φόβος πολλών ανθρώπων να ταξιδέψουν ή που αποφασίζουν το ταξίδι με ένα «αν είναι να μου συμβεί…» αντί να πετάνε από τη χαρά τους, δεν ξέρω αν είναι το άγχος για το τι θα γίνει αύριο, σε ποιο κόσμο θα ζουν τα παιδιά μας και εμείς. Είναι ίσως πολλά είναι ίσως όλα.

Τουλάχιστον η μελαγχολία αυτού του τραγουδιού είναι γλυκιά, σε αντίθεση με τις πίκρες που παίρνουμε κάθε μέρα.

Θα αλλάξει ποτέ αυτός ο κόσμος, Κεμάλ;

Σε φιλώ,

Ελένη

Advertisements

Πάλι γενέθλια; Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου…


Νομίζω πως έχω γράψει τόσα σχετικά με την ηλικία μου αυτό τον ένα χρόνο που έχω το blog, που μου φαίνεται πως έχω κάθε τόσο γενέθλια! Τώρα όμως, σήμερα δηλαδή, είναι τα πραγματικά.

ελένη

Τι έχει αλλάξει από πέρυσι; Έχουν συμβεί ουκ ολίγα πράγματα στη ζωή μου, και όχι όλα καλά. Αν κάτι έχει αλλάξει είναι το μέσα μου, που το νιώθω λίγο έκκεντρο και ταρακουνημένο ακόμη. Τρομαγμένο επίσης. Άκουσα σήμερα στο ραδιόφωνο το τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη, αυτό που λέει “θέλω να πιω όλο το Βόσπορο, αλλάζουνε, εντός μου τα σύνορα του κόσμου” και ένιωσα πως μου μιλούσε σε μένα προσωπικά – είναι κι αυτή η εποχή της γενικής μελαγχολίας που βιώνουμε. Συνέχεια ανάγνωσης «Πάλι γενέθλια; Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου…»