Μη σκοτώνεις το μέλι σου


Αγαπάμε το μέλι και ξέρεις πως είναι η πιο καλή επιλογή για να γλυκάνεις και να γλυκαθείς. Μήπως όμως κάνεις το ίδιο λάθος που έκανα κι εγώ μέχρι πρόσφατα;

Μήπως σκοτώνεις το μέλι σου;;;; meli

Το μέλι περιέχει οργανικά οξέα, πρωτεΐνες και αμινοξέα, μικρές ποσότητες από μέταλλα (κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο κ.ά.), ένζυμα, συμπλέγματα πρωτεϊνών και βιταμίνες (Β2, Β6, C, D, E, παντοθενικό οξύ, φολικό οξύ).

Όταν όμως το προσθέτεις στο ΚΑΥΤΟ τσάι, χαμομήλι, αφέψημα τέλος πάντων, το σκοτώνεις!!! Χάνονται σχεδόν όλα τα θρεπτικά συστατικά του. Συνέχεια ανάγνωσης «Μη σκοτώνεις το μέλι σου»

Τέλειες πατάτες που μπορείς να φας χωρίς τύψεις


Θα μου πεις γιατί να νιώθεις τύψεις όταν τρως πατάτες… Ε, γιατί συνήθως αποφεύγουμε τις τηγανιτές πατάτες και όταν …υποκύπτουμε το παρακάνουμε και μετά εκτός από θερμίδες και λιπαρά, φορτωνόμαστε και με τύψεις.

Λοιπόν, τις παρακάτω πατάτες θα τις ευχαριστηθείς, χωρίς τύψεις, και επιπλέον είναι σούπερ υγιεινές γιατί έχουν τη φλούδα τους, άρα περισσότερες φυτικές ίνες που σου κάνουν καλό. Συνέχεια ανάγνωσης «Τέλειες πατάτες που μπορείς να φας χωρίς τύψεις»

Υγεία και ευεξία: Γιατί οι χυμοί έχουν τόση πέραση;


Το πάλαι ποτέ, πριν από 2-3 δεκαετίες (γκουχ, γκουχ) υπήρχε το κατάστημα “Υγεία” στην Κηφισίας με βιολογικές τροφές και άλλα το οποίο σέρβιρε και χυμό από καρότο. Δεν το είχα ξαναδοκιμάσει και έφηβη τότε πήγαινα με τη μαμά μου και ψωνίζαμε και πίναμε και ένα χυμό. Λίγο μετά, αγοράσαμε αποχυμωτή στο σπίτι και φτιάχναμε τους δικούς μας χυμούς. Λίγο πιο μετά, ο αποχυμωτής ανέβηκε στο ψηλό ράφι της κουζίνας γιατί ήταν ογκώδης για το μικρό πάγκο μας και ήθελε τραγικό καθάρισμα μετά από κάθε χυμό που φτιάχναμε.

juicing

Αυτή είναι η δική μου προϊστορία με τους χυμούς, juicing, για να στο πω να με καταλάβεις αν είσαι κορίτσι της εποχής μας. Και όπως καταλαβαίνεις όταν άρχισαν να ανοίγουν τα πρώτα juice bars έγινα κατευθείαν πελάτης – μέχρι που αναγκάστηκα να μειώσω τα έξοδά μου και έκοψα και τους έτοιμους χυμούς… Συνέχεια ανάγνωσης «Υγεία και ευεξία: Γιατί οι χυμοί έχουν τόση πέραση;»

Μπισκότα με βρόμη και καρότο


Εάν το θέλεις το γλυκάκι σου αλλά δεν θέλεις τα λιπαρά και τις θερμίδες του, σου προτείνω τα μπισκότα με βρόμη και καρότο. Είναι ελαφριά, γευστικά και πολύ εύκολα.

Για περίπου 12 μπισκότα με βρόμη και καρότο θα χρειαστείς: μπισκότα με βρόμη και καρότο Συνέχεια ανάγνωσης «Μπισκότα με βρόμη και καρότο»

Ήθελα μόνο ένα αφράτο, ελαφρύ κέικ


Γύρισα από τη δουλειά λαχταρώντας ένα αφράτο, πουπουλένιο, λευκό κέικ αλλά κυρίως ένα ελαφρύ κέικ που να μπορώ να τρώω χωρίς τύψεις με το απογευματινό μου μαντζουνοαφέψημα*.

Και αφού κοίταξα από δω κοίταξα από κει διάφορες συνταγές, είπα, δε βαριέσαι, θα φτιάξω ένα χωρίς συνταγή:

Ίσως από τα πιο αποτυχημένα μου κέικ - μου θύμισε όταν είχε μικρός ο γιος μου αλλεργία στο αβγό και προσπαθούσα να φτιάξω κέικ χωρίς αβγά!
Ίσως από τα πιο αποτυχημένα μου κέικ – μου θύμισε όταν είχε μικρός ο γιος μου αλλεργία στο αβγό και προσπαθούσα να φτιάξω κέικ χωρίς αβγά!

Χτύπησα ασπράδια μόνο, δυο κουταλιές βούτυρο με 3 κουταλιές ζάχαρη, μισό γιαούρτι στραγγιστό 2% λιπαρά που μου είχε μείνει, μπέικιν πάουντερ, λίγο αλεύρι και ούτε μισή κούπα γάλα. Α, έβαλα και ένα φακελάκι βανίλια με άρωμα μαστίχας.

Το μείγμα πολλά υποσχόμενο και ροδοψήθηκε στα 40 λεπτάκια.

Σερβίρω το μαντζουνοαφέψημά* μου η κυρία, κόβω και ένα μεγάλο κομμάτι κέικ καυτό καυτό, ένεκα η λιγούρα,  και τρώω την πρώτη μπουκιά. Πίκρα πήρα φίλη μου, μεγάλη πίκρα! Τι να πω ότι έφταιγε για το αποτυχημένο κέικ; Η μαστίχα που προφανώς η δόση ήταν για ένα κιλό κέικ όχι για τη δική μου μισοριξιά, η έλλειψη ζάχαρης, ή που είχε γίνει σπογγοειδές το καημένο;

Προσπάθησα να το σώσω με ζάχαρη άχνη, και το ότι είχε γίνει λίγο φλατ δεν θα με πείραζε, αλλά αυτή η πίκρα της μαστίχας δεν παίζεται. Όσο τρελαίνομαι για το άρωμά της, ένα λάθος αν κάνεις στη δοσολογία, πάει το γλυκό.

Έτσι και το δικό μου βρήκε το δρόμο για τα σκουπίδια. Και εις άλλα με υγεία.

Αν όμως έχεις καμιά συνταγούλα έτσι όπως την ονειρεύτηκα, εδώ είμαστε, έτσι;

Σε φιλώ,

Ελένη

Υ.Γ. Για το ματζουνοαφέψημά μου θα σου πω άλλη μέρα…