Η καλύτερη νονά του κόσμου


Τι θα ζητούσε το βαφτιστήρι από τη νονά του για να φέρει επάξια τον τίτλο της… καλύτερης νονάς στον κόσμο; Εκτός από μια λαμπάδα που θα χαίρεται να κρατάει στην Ανάσταση;

«Είσαι η καλύτερη νονά του κόσμου!» Συνέχεια ανάγνωσης «Η καλύτερη νονά του κόσμου»

6 πράγματα που θέλω για τα παιδιά μου + 1 ελπίδα


Να έχετε τόσο μεγάλη αυτοπεποίθηση που να μη φοβάστε να αλλάξετε γνώμη και άποψη αν υποψιαστείτε ότι (τελικά) κάνετε λάθος. Ο άνθρωπος που μένει αμετακίνητος στη γνώμη του δεν είναι απαραίτητα άνθρωπος με προσωπικότητα, πολλές φορές είναι άνθρωπος αδύναμος που δεν διαθέτει την εσωτερική ευελιξία και ωριμότητα να παραδεχτεί ότι κάνει λάθος και να προσπαθήσει αλλάξει. Συνέχεια ανάγνωσης «6 πράγματα που θέλω για τα παιδιά μου + 1 ελπίδα»

Γιατί δεν γιορτάζω τον Άγιο Βαλεντίνο


Με τόσους έρωτες και λουλούδια που έχω γράψει και μοιραστεί μαζί σου εδώ κατά καιρούς, ίσως φαίνεται παράξενο να δηλώνω ότι δεν γιορτάζω τον Άγιο Βαλεντίνο. Η αλήθεια όμως είναι  αυτή. Και -προφανώς- δεν θα σου πω ότι δεν τον γιορτάζω «επειδή οι ερωτευμένοι γιορτάζουν κάθε μέρα»! Ουσιαστικά, δεν ξέρω γιατί δεν τον γιορτάζω, αλλά είναι κάτι που έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια τώρα. Συνέχεια ανάγνωσης «Γιατί δεν γιορτάζω τον Άγιο Βαλεντίνο»

Slow down (χρόνε)!


Βλέπω γύρω μου μαμάδες με μωράκια ή με νήπια, κουρασμένες, ξενυχτισμένες, αγχωμένες, θυμωμένες, βιαστικές, και θέλω να τις πιάσω από το μανίκι και να τους πω να πατήσουν για μια στιγμή pause και να κοιτάξουν το μωρό/νηπιάκι τους. Να το δουν πραγματικά, να κρατήσουν την εικόνα του στον εγκέφαλό τους, να πιάσουν το χεράκι του που μπορεί να κολλάει από τις καραμέλες που πιπιλάει. Συνέχεια ανάγνωσης «Slow down (χρόνε)!»

Όταν θα μείνουμε (ξανά) οι δυο μας


«Θυμάσαι πως όλα ξεκίνησαν από τους δυο μας; Εμείς οι δυο, μόνοι στη Γη, σαν το τραγούδι, ερωτευμένοι, αγαπημένοι, που διψούσαμε ο ένας για τη συντροφιά του άλλου, που οργώναμε την Ελλάδα οι δυο μας. Ώσπου το «οι δυο μας» έγινε «οι τρεις μας» και μετά, πόση ευτυχία μπορεί να αντέξει κανείς, «οι τέσσερίς μας». Και μείναμε οι τέσσερίς μας, με διάφορες μορφές σύνθεσης, για πολλά πολλά χρόνια. Συνέχεια ανάγνωσης «Όταν θα μείνουμε (ξανά) οι δυο μας»