Σκόρπιες σκέψεις δύο εβδομάδες πριν από τις Πανελλήνιες


Το ποστ αυτό το έγραψα πριν από πέντε χρόνια, όταν ο γιος μου έδινε Πανελλαδικές εξετάσεις. Από τότε, ζήσαμε πολλά που κάποια από αυτά θα μοιραστώ μαζί σου εν καιρώ! Στο μεταξύ, ο γιος μου ξεκινάει μεταπτυχιακό και η κόρη μου τελειώνει το δεύτερο έτος της σχολής της. Όμως κάθε φορά που διαβάζω αυτό το ποστ, συγκινούμαι. Και ελπίζω πως μέσα από τη δική μου εμπειρία κάπου θα ταυτιστείς αν έχεις μεγάλα παιδιά, κάπου θα ξέρεις τι θα σε περιμένει αν έχεις μικρότερα και ίσως συγκινηθείς κι εσύ αν τα παιδιά σου έχουν περάσει από αυτή τη φάση. 

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα βγαίνουν τα αποτελέσματα από τις Πανελλήνιες εξετάσεις του 2020, μέσα σε μια ιδιαίτερη συγκυρία, και εύχομαι σε όλα τα παιδιά και τους γονείς τους ηρεμία και δύναμη – και να θυμόμαστε πως η εισαγωγή ή όχι σε μια πανεπιστημιακή σχολή είναι μία από τις πολλές πόρτες που θα διαβούμε στη ζωή μας. 

5 χρόνια πριν…

Το πρόγραμμα των εξετάσεων είναι κολλημένο στο ψυγείο εδώ και εβδομάδες. Του ρίχνω κλεφτές ματιές και κάνω σκόρπιες σκέψεις για τις Πανελλήνιες, τις εξετάσεις στα σχολεία, για το άγχος των παιδιών, για το άγχος των γονιών, για τις διακοπές, για το μέλλον, για όλα.

Σκόρπια σκέψη Νο 1

Να του πω να διαβάζει ή θα τον αγχώσω; Aν και μάλλον από μόνο του το πρώτο συνθετικό της πρότασης, να του πω να διαβάζει, είναι άκυρο. Τι θα πει, να του πω να διαβάζει; Μπορεί να κάθεται όλη τη μέρα στο δωμάτιό του και να διαβάζει – manga στον υπολογιστή. Μπορεί να κάθεται όλη μέρα μπροστά από ένα βιβλίο και το μυαλό του να ταξιδεύει στην Πάρο. Μπορεί να κάθεται όλη μέρα μπροστά από ένα βιβλίο και να διαβάζει – να απομνημονεύει μέχρι τελείας ανώφελα και άχρηστα για τη ζωή του κείμενα. Έχει καμιά σημασία τι θα πω εγώ;

Σκόρπια σκέψη Νο 2

Κι αν διαβάζει και περάσει στη σχολή που θέλει, τι θα γίνει; Έχουμε μπροστά μας χρόνια και χρόνια φοίτησης και μεταπτυχιακά που ελπίζω να μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε ή να πάρει ο ίδιος μια καλή υποτροφία, και μετά στρατό, και μετά αναζήτηση εργασίας. Αυτό είναι μάλλον το πιο πιθανό σενάριο. Ωραία. Το δεύτερο πιο πιθανό σενάριο, που εύχομαι και απεύχομαι ταυτόχρονα, είναι να φύγει το παιδί στο εξωτερικό μετά το πτυχίο του, να κάνει εκεί το μεταπτυχιακό του, να τον τσιμπήσουν για μια καλή δουλειά, ενδιαφέρουσα και δίκαια αμειβόμενη ανάλογα με τα προσόντα του και να ζήσει για πάντα εκεί, σε ένα κράτος που θα τον σέβεται ως φορολογούμενο και θα του ανταποδίδει όπως πρέπει τις εισφορές του. (Αλλά εγώ δεν θα τον βλέπω; Κι αν κάνει εκεί οικογένεια, δεν θα βλέπω τα εγγόνια μου όποτε θέλω;)

Θα μας φάνε τα αεροδρόμια;
Θα μας φάνε τα αεροδρόμια;

Σκόρπια σκέψη Νο 3

Κι ακολουθεί η κόρη μου από πίσω. Ξανά μανά φροντιστήρια, ξανά μανά εξετάσεις, ξανά μανά οι ίδιες σκόρπιες σκέψεις. Το μόνο που θα αλλάζει θα είναι πως θα έχουμε ήδη πάρει μια πρώτη γεύση και θα είμαστε ίσως πιο προετοιμασμένοι – και εμείς και η ίδια. Και για την κόρη μου, επειδή έχει ακόμη μερικά χρόνια μπροστά της, ελπίζω πως θα είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα εδώ και θα έχουμε περισσότερες ελπίδες να βρει μια δουλειά αντάξια των όποιων προσόντων της και να μπορεί να φτιάξει τη ζωή της όπως την ονειρεύεται.

κορίτσι μελετά

Σκόρπια σκέψη Νο 4

Χριστέ μου, έχει κλείσει δωμάτιο και εισιτήρια για τις πρώτες του διακοπές μόνος του αυτό το καλοκαίρι. Δεν-θα-πάθω-τώρα-εγκεφαλικό. Δεν-θα-το-σκεφτώ-τώρα. Δεν-θα-πάθω-τώρα-εγκεφαλικό. Δεν-θα-το-σκεφτώ-τώρα. Δεν-θα-πάθω-τώρα-εγκεφαλικό. Δεν-θα-το-σκεφτώ-τώρα.

Πού πας παιδί μου; Έβαλες αντηλιακό; Πάρε κι ένα καπελάκι!
Πού πας παιδί μου; Ζακέτα πήρες;

Σε φιλώ,

Ελένη

Είσαι έτοιμη για το bikini body;


Είσαι έτοιμη να κάνουμε αυτή την κουβέντα;


Ως δημοσιογράφος σε περιοδικά για γυναίκες έχω γράψει άπειρες φορές για το bikini body, για το τέλειο σώμα για την παραλία, για το σώμα χωρίς κυτταρίτιδα, για το σώμα χωρίς χαλάρωση. Αλλά και για το πώς θα διώξεις την κοιλιά, πώς θα διώξεις τα ψωμάκια, πώς θα διώξεις την κατακράτηση.

Θα έλεγε κανείς ότι το κατέχω το θέμα. Είσαι έτοιμη, λοιπόν, να μιλήσουμε για το bikini body;

Τι χρειάζεσαι για να αποκτήσεις bikini body

Η αλήθεια είναι πως μετά από χιλιάδες σελίδες περί του θέματος και αναλύσεις από ειδικούς, μπορώ ως δημοσιογράφος, ως αναγνώστρια, ως γυναίκα, ως σύζυγος, ως μαμά δύο εφήβων ή νεαρών ενηλίκων αν το προτιμάς, να σου πω το εξής: Το μόνο που χρειάζεσαι για το bikini body είναι ένα… μπικίνι, δεδομένου ότι το σώμα το έχεις ήδη.

Τι θέλω να πω, αν και είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνεις το πνεύμα μου γιατί με ξέρεις πια καλά.

Ότι με όλες τις παραπάνω ιδιότητές μου έχω καταλήξει πως το bikini body είναι το δικό μου σώμα. Είναι το δικό σου σώμα. Είναι το σώμα της κολλητής μου, είναι το σώμα της μαμάς μου, είναι το σώμα της συναδέλφου μου, είναι κάθε σώμα που βλέπω στην παραλία.

Είναι το γυναικείο σώμα με τις πλούσιες «μεσογειακές» καμπύλες αλλά είναι και το σώμα «σανίδα».

Είναι το γυναικείο σώμα με τις ραγάδες από την εγκυμοσύνη αλλά και το σώμα με τις ραγάδες επειδή έριξες γρήγορα μπόι, όπως το έλεγε η γιαγιά μου.

Είναι το γυναικείο σώμα με το πεσμένο στήθος γιατί έχεις θηλάσει δύο παιδιά αλλά είναι και το σώμα με το στητό στήθος γιατί είσαι 30 χρονών ή γιατί έτσι ήθελες και έκανες πλαστική επέμβαση για να το βελτιώσεις.

Είναι το γυναικείο σώμα με τους υπερήφανους γλουτούς τύπου Καρντάσιαν και είναι το σώμα με τους «απλά στρουμπουλούς» γλουτούς.

Το bikini body είναι το σώμα μας, έτσι όπως είναι από τη φύση του, έτσι όπως είναι για την ηλικία του, έτσι όπως είναι επειδή το προσέχουμε ή έτσι όπως είναι επειδή προσέχουμε όλους τους άλλους εκτός από εμάς.

Μη σε νοιάζει λοιπόν κανένα bikini body. Να σε νοιάζει μόνο το σώμα σου. Να το αγαπάς και να το αποδέχεσαι. Να το φροντίζεις με ωραίες κρεμούλες για να είναι ενυδατωμένο το δέρμα σου. Να το προστατεύεις με τα κατάλληλα αντηλιακά προϊόντα για να είναι υγιές το δέρμα σου. Να το θρέφεις όσο πιο ισορροπημένα μπορείς, με πολλές τροφές όσο το δυνατό πιο κοντά στη φυσική τους μορφή. Να το κουνάς: να παίζεις με τα παιδιά (ή με τα εγγόνια σου), να τρέχεις, να περπατάς, να χορεύεις, να ανεβοκατεβαίνεις σκάλες γιατί η άσκηση σου κάνει καλό σε πολλά επίπεδα.

Και σε αυτό το σώμα που αγαπάς και εκτιμάς, φόρεσε αυτό το καλοκαίρι το αγαπημένο σου μαγιό και απόλαυσε τις βουτιές στη θάλασσα.

Αυτό θα κάνω κι εγώ.

Σε φιλώ,

Ελένη

Υ.Γ. Τα τελευταία χρόνια είμαι αρχισυντάκτρια στο περιοδικό Shape. Και είμαι πολύ περήφανη που η ομάδα μας -η οποία αποτελείται κατά βάση από γυναίκες, μαμάδες και μη, νεότερες και μεγαλύτερες- έχει αποφασίσει να μην καλλιεργεί το body shaming. Έχουμε αποφασίσει να «μάθουμε» στις γυναίκες να αγαπούν το σώμα τους και να το φροντίζουν και να έχουν σαν στόχο την πιο υγιή και την πιο ισορροπημένη εκδοχή του εαυτού τους. Αυτό.

Ο μεγαλύτερος φόβος ενός γονιού…


Εάν υπάρχει ένας κεντρικός, παραλυτικός φόβος στην ψυχή κάθε γονιού, αυτός είναι να «χαθεί» το παιδί του.


Να περιμένεις το παιδί σου να επιστρέψει από το σχολείο και αυτό να μην χτυπάει την πόρτα. Να περιμένεις το παιδί σου να γυρίσει από το παιχνίδι στην πλατεία κι αυτό να μην έρχεται.

Εάν υπάρχει ένας κεντρικός, παραλυτικός φόβος στην ψυχή κάθε γονιού, αυτός είναι να «χαθεί» το παιδί του.

Έχω χάσει για λίγα λεπτά την κόρη μου όταν ήταν περίπου 4 ετών. Την ψάχναμε για χρόνο που σε μένα έμοιαζε πάνω από ώρα – δεν πρέπει να ήταν πάνω από δέκα λεπτά. Και εκείνα τα λίγα λεπτά, τα πόδια μου κόπηκαν, και παρότι έτρεχα γύρω γύρω και τη φώναζα, η φωνή μου στην πραγματικότητα είχε κλείσει και η καρδιά μου είχε σταματήσει να χτυπάει.

Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον τρόπο πρόληψης από την κουβέντα -πολλή και επαναλαμβανόμενη κουβέντα- με τα παιδιά μας, ανάλογα με την ηλικία τους, για τις επαφές με «ξένους». Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον τρόπο πρόληψης για να μην ξανακούσουμε για χαμένα παιδιά από το να τους μιλάμε ανοιχτά για τα πάντα. Χωρίς να τα τρομοκρατούμε αλλά να γνωρίζουν. Να ξέρουν ότι μπορούν να πουν «όχι» σε έναν «μεγάλο», πως όταν νιώθουν άσχημα μαζί με κάποιον υπάρχει λόγος, ότι πάντα μπορούν να μας το πουν.

Αφήνω εδώ αυτό αν σε ενδιαφέρει. Είναι ένα παραμύθι που έγραψα νιώθοντας εντελώς μαμά, θέλοντας να βοηθήσω όλους τους γονείς να κάνουν το βήμα να μιλήσουν στα παιδιά τους για ένα εξίσου δύσκολο -και σχετικό θέμα- τη σεξουαλική παρενόχληση.

Ένα θέμα που γίνεται ξανά επίκαιρο, ελπίζω όχι με το χαμένο κοριτσάκι που βρέθηκε, αλλά με την 18χρονη κόρη που μαζί με τη μητέρα της σκότωσαν τον πατέρα που την κακοποιούσε σεξουαλικά. Ναι, έρευνες το επιβεβαιώνουν: Η κακοποίηση συμβαίνει συνήθως στο περιβάλλον μας, όχι από κάποιον άγνωστο κακό άνθρωπο.

Δεν έχω λόγια να κλείσω αυτό το θέμα…

Σε φιλώ,

Ελένη

Αλλάζοντας δεκαετία…


Ναι, έχω εξαφανιστεί. Αλλά μόνο από εδώ αφού η δουλειά μου με φέρνει κοντά σου με πολλούς τρόπους μέσα από τα περιοδικά και τα sites που δουλεύω.

Εδώ όμως δεν είναι η δουλειά μου. Εδώ είναι αυτό που αγαπώ. Και το διάστημα αυτό της απουσίας μου ένιωσα πολύ περήφανη βλέποντας ότι υπήρχαν άνθρωποι που συνέχιζαν να μπαίνουν σε αυτό το ταπεινό μπλογκ, έστω κι αν ήταν ουσιαστικά ανενεργό.

Γι’ αυτό, λίγες εβδομάδες πριν αλλάξω δεκαετία και αφού το σκέφτηκα σοβαρά να αλλάξω τον τίτλο σε fortysomething (αλλά δεν το έκανα) δίνω σε εσένα και σε μένα μια υπόσχεση, να τα λέμε λίγο συχνότερα.

Γιατί μου έλειψε αυτή η τόσο άμεση επικοινωνία μας αλλά και γιατί έχω ζήσει τόσα πράγματα αυτό το διάστημα της απουσίας μου που θέλω να τα μοιραστούμε και να τα συζητήσουμε.

Στο μεταξύ, σου στέλνω μια αχτίδα ήλιου και τις καλαμιές στην αγαπημένη μου παραλία και σου εύχομαι να έχεις ένα υπέροχο, λαμπερό καλοκαίρι.

Σε φιλώ,

Ελένη

Η εμμηνόπαυση είναι τα νέα 40, φίλη μου


Η εικόνα της γυναίκα στην εμμηνόπαυση με τη βεντάλια στο χέρι και τα νεύρα και τη γκρίνια, είναι πια μια παρωχημένη καρικατούρα που μας έχει θυμίζει παλιά γελοιογραφία.


εμμηνόπαυση, άσκηση, γυναίκα
Να θυμάσαι ότι η φυσική δραστηριότητα πριν και κατά την εμμηνόπαυση περιορίζει τα συμπτώματα και τον κίνδυνο οστεοπόρωσης.

Η γυναίκα στην εμμηνόπαυση σήμερα εξακολουθεί να είναι δυναμική. Αν έχεις κάνει παιδιά κάπου λίγο πριν τα 30, τώρα ζεις μια νέα εφηβεία. Ναι, εφηβεία. Τα παιδιά σου είναι μεγάλα, ανεξάρτητα, το ίδιο κι εσύ. Μπορείς να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο στον εαυτό σου, στη σχέση σου, στη δουλειά σου, σε όλα όσα σε ενδιαφέρουν. Από την άλλη πλευρά, αν έχεις μικρό παιδί και είσαι σε φάση προεμμηνόπαυσης, κανένα πρόβλημα. Οι ορμόνες της εγκυμοσύνης εκεί γύρω στα 40, σε έχουν ανανεώσει εξωτερικά και οργανικά!

Ανεξάρτητα από τα παιδιά μας όμως. Εάν είσαι κάπου εκεί τριγύρω στην εμμηνόπαυση, είσαι αρκετά μεγάλη για να ξέρει τι θέλεις και έχεις αρκετή εμπειρία από τη ζωή για να το επιδιώξεις.

Ξέρεις ποια είσαι και έχεις αφήσει πίσω σου ανασφάλειες τύπου «τα μπούτια μου είναι αρκετά χοντρά». Έχεις αυτοπεποίθηση γι’ αυτό και είσαι σούπερ ελκυστική.

Στη δουλειά σου μπορείς να επιδιώξεις μια καλύτερη θέση γιατί έχεις εμπειρία χωρίς να είσαι εκτός εποχής ηλικιακά. Και έχεις αρκετή «κοινωνική εκπαίδευση» για να μπορείς να ζητάς πράγματα με τέτοιο τρόπο που θα τα παίρνεις.

Ποια είσαι, λοιπόν;

Είσαι μια γυναίκα λίγο μετά τα 40 ή τα 50 σου χρόνια.

Μπορεί να είσαι και αρκετά νεότερη και να έχεις μπει στην εμμηνόπαυση ιατρικά λόγω καρκίνου ή κάποιου άλλου νοσήματος.

Μπορεί να είσαι 35άρα και να έχεις πρόωρη εμμηνόπαυση.

Είσαι τυχερή γιατί μεγαλώνεις με υγεία – και είναι ευλογία το να μεγαλώνουμε αφού δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι αυτή την ευκαιρία.

Είσαι όμορφη, δυναμική, γεμάτη εμπειρία και έτοιμη να κατακτήσεις όσα έχεις βάλει στόχο στη ζωή σου τις επόμενες δεκαετίες. Και η εμμηνόπαυση είναι μία ακόμη φυσιολογική φάση στη ζωή σου. Οι πιθανές οργανικές αναταραχές που θα σου δημιουργήσει; Αντιμετωπίζονται όλες, φίλη μου. Αρκεί να μιλήσεις γι’ αυτές χωρίς φόβο και πάθος και αρκεί να ζητήσεις βοήθεια.

Διάβασε εδώ για τον νέο διεπιστημονικό σύλλογο που μόλις δημιουργήθηκε. Ονομάζεται Ελληνική Εταιρεία Εμμηνόπαυσης και είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, με έδρα την Αθήνα, που επιχειρεί με την ίδρυσή του να προάγει θέματα που αφορούν τα άτομα και κυρίως την γυναίκα και την εμμηνόπαυση.