Τι ΔΕΝ πρέπει να κάνουμε για τα παιδιά μας


Οι προθέσεις μας είναι οι καλύτερες. Μερικές φορές όμως δεν είναι μόνο αυτά που κάνουμε αλλά και αυτά που δεν κάνουμε που έχουν σημασία. Και σήμερα σκέφτηκα αυτά που είναι καλύτερο να μην κάνουμε για τα παιδιά μας.

Galapagos tortoises mum and child - 3D render

Όταν έβλεπα την κόρη μου να παλεύει να δέσει τα κορδόνια της έσκυβα και τα έδενα εγώ για να τη βοηθήσω (και για να φύγουμε γρήγορα για το νηπιαγωγείο γιατί είχαμε αργήσει).

Μέχρι να μάθει να δένει τα κορδόνια του, μια εύκολη λύση είναι τα παπούτσια χωρίς κορδόνια ή τα χριτς χρατς!
Μέχρι να μάθει να δένει τα κορδόνια του, μια εύκολη λύση είναι τα παπούτσια χωρίς κορδόνια ή τα χριτς χρατς!

Κι όταν η κόρη μου κοιτούσε το κοριτσάκι των διπλανών στην παραλία πήγαινα εγώ με το φτυαράκι και το κουβαδάκι και προσκαλούσα το κοριτσάκι να παίξει μαζί μας/της.

 

Έκανα κακό; Φαντάζομαι όχι. Όμως οι ειδικοί λένε πως πρέπει να αφήνουμε τα παιδιά να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους, να βρίσκουν τρόπους, να μαθαίνουν, να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες.

Ωραία. Άλλο παζλ. Για να δούμε, τι δεν πρέπει να κάνουμε στα παιδιά μας

Να μην είμαστε γονείς ελικόπτερο;

Helicopter-ParentingΟι Αμερικανοί ψυχολόγοι –οι οποίοι για όλα έχουν κάποιον προσδιορισμούς- βρήκαν όνομα για τους γονείς που είναι συνεχώς πάνω από τα παιδιά τους, τους γονείς που σπεύδουν να ικανοποιήσουν κάθε ανάγκη και επιθυμία, να λύσουν κάθε πρόβλημα και να αντιμετωπίσουν κάθε τους δυσκολία: γονείς ελικόπτερο!  Είναι ο γονιός που επιβλέπει με αετίσιο μάτι κάθε στιγμή της ζωής του παιδιού ώστε να είναι σίγουρος πως δεν θα υπάρξει τίποτε που θα το στεναχωρήσει, θα το αδικήσει, θα το απογοητεύσει. Και η συνήθεια αυτή μπορεί να επεκταθεί πολύ πέρα από τη βρεφική και τη νηπιακή ζωή του παιδιού, στην εφηβεία ή και πολύ αργότερα, αφού γίνεται ένας παγιωμένος τρόπος για την αλληλεπίδραση του παιδιού με τον κόσμο γύρω του. Αν θέλουμε το παιδί μας να είναι ανεξάρτητο, υπεύθυνο και να πατάει γερά στα πόδια του, ποτέ δεν είναι αργά. Αρκεί να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να του εμφυσήσουμε, με υπομονή και ενθάρρυνση, τη βεβαιότητα ότι μπορεί να τα καταφέρει μόνο του και πως δεν έχει τόση σημασία το αποτέλεσμα αλλά η προσπάθεια.

Να κάνουμε εμείς τα μαθήματα για το σχολείο

0c3f414b6df707

Αν έχεις μικρότερο παιδί, δεν ξέρεις τι λέω. Αν έχεις μεγαλύτερο, κουνάς συγκαταβατικά το κεφάλι. Εντάξει, δεν είναι κακό που και που  να διορθώνουμε την έκθεση του παιδιού πριν τη δώσει στη δασκάλα ούτε να ρίχνουμε μια ματιά στις ασκήσεις των μαθηματικών του. Και δεν είναι καθόλου κακό αν αυτό γίνεται μαζί με το παιδί, αν το παρακινούμε να βρει το ορθογραφικό λάθος σε μια λέξη ή να σκεφτεί τι θα ήταν πιο ωραίο να έχει γράψει ή έναν άλλο τρόπο σκέψης για να λύσει σωστά μια άσκηση. Εκεί όμως που δεν το βοηθάμε καθόλου είναι όταν ουσιαστικά είμαστε εμείς που γράφουμε την έκθεση, που την υπαγορεύουμε στο παιδί ή όταν διορθώνουμε τα λάθη του στην ορθογραφία ή τα μαθηματικά χωρίς να το συζητήσουμε και να του εξηγήσουμε το λόγο και το σωστό τρόπο σκέψης. Και με την εμπειρία, 6+6 χρόνια στο δημοτικό, 3+3 στο γυμνάσιο και 3 στο λύκειο των παιδιών μου, σου λέω με απόλυτη σιγουριά πως πολλοί γονείς το κάνουν και, ναι, οι δάσκαλοι το ξέρουν!

Να μιλάμε αντί γι’ αυτά

“Εύη, είσαι καλά σήμερα;” είχε ρωτήσει η νηπιαγωγός την κόρη μου που έλειπε δυο μέρες γιατί ήταν με ίωση. “Ναι, σήμερα είμαστε καλύτερα”, απαντάω εγώ και η νηπιαγωγός μου βάζει πάγο! Εντάξει, αυτό είναι ίσως κάτι που κάνουμε όλες, σκέψου όμως πως είτε το παιδί μας δυσκολεύεται να μιλήσει στα συνομήλικα παιδιά στην παιδική χαρά είτε θέλει νερό στην ταβέρνα, είναι σημαντικό να το ενθαρρύνουμε να το κάνει μόνο του. Το μόνο που χρειάζεται είναι εξάσκηση, και για τους δυο μας. Έτσι την επόμενη φορά που θα κάνει κάποιος μια ερώτηση στο παιδί, προσπάθησε να μην απαντήσεις εσύ. Όσο περισσότερο “χώρο” του αφήνουμε, τόσο πιο γρήγορα θα αναπτύξει την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να συνηθίσει να απαντά και να ζητάει αυτό που θέλει.

Κάθε παιδί κρύβει μέσα του έναν σούπερ ήρωα! Ας του αφήσουμε χώρο να βγει στην επιφάνεια.
Κάθε παιδί κρύβει μέσα του έναν σούπερ ήρωα! Ας του αφήσουμε χώρο να βγει στην επιφάνεια.

Αυτά με τις καλές προθέσεις και τα “λάθη” που κάνουμε ως γονείς (μακάρι βέβαια να ήταν αυτά τα “λάθη” το πρόβλημα όλων μας!). Αλλά αυτές τις μέρες μιλήσαμε πολύ για γονείς και παιδιά και μεγαλύτερα παιδιά, και οι σκέψεις αναγκαστικά τριγυρίζουν εκεί.

Σε φιλώ,

Ελένη

 

Advertisements

18 thoughts on “Τι ΔΕΝ πρέπει να κάνουμε για τα παιδιά μας

  1. Μου άρεσε το άρθρο σου γιατί αγγίζει ολους τους γονεις και ειδικα τους νέους που πολλές φορες ενω ξέρουμε το σωστο δυσκολευομαστε να το εφαρμόσουμε! Φιλιααα

    Μου αρέσει!

  2. Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο σου Ελένη! Τα δικά μου δεν πάνε ακόμη σχολείο, ώστε να τα βοηθώ στα μαθήματα, αλλά όλα τα υπόλοιπα… μάλλον τα κάνω…! Ας πούμε ξέρω πώς η μικρή μου, ούτε 2,5 χρ, τρώει μια χαρά μόνη της, αλλά δεν αντέχω που τα κάνει συχνά λίμπα και γι αυτό, την ταϊζω συχνά εγώ, ενώ ξέρω πως δε θα ‘πρεπε…

    Μου αρέσει!

    1. Είμαστε και κάπως… προγραμματισμένες να το κάνουμε αυτό. Βιαζόμαστε και δένουμε τα κορδόνια. Είμαστε κουρασμένες και ταΐζουμε εμείς το παιδί για να γλιτώσουμε το σφουγγάρισμα μετά. Είναι και ο τρόπος της ζωής μας που μας βάζει σε κάποιους δρόμους. Μικρές αλλαγές πάντως μπορούν να φέρουν μεγάλο αποτέλεσμα.

      Καλημέρα

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Θα συμφωνήσω με την Αλεξία, πολύ όμορφο κείμενο Ελένη! Μας θυμίζει απλά, καθημερινά λάθη που κάνουμε όλοι μας ασυναίσθητα, λάθη που γίνονται από αγάπη και τρυφερότητα αλλά στην πραγματικότητα «καταστρέφουν» τα παιδιά μας! Ποτέ δεν είναι αργά όμως να αλλάξουμε, σωστά? Για το δικό τους καλό! Καλό απόγευμα, φιλιά

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Η δική μου μαμά δεν ήταν ποτέ «ελικόπτερο». Δεν είχε τακτική απλά αυτό της έβγαινε. Αλλά ήταν καλό γιατί από τα 18 και μετά πήρα τη ζωή στα χέρια μου. Ελπίζω αν όπως λένε ότι κι εμείς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας όπως μάθαμε από τους δικούς μας, να μην γίνω ούτε εγώ ελικόπτερο. Θεωρώ πως δεν τους χτίζουμε ανεξάρτητο χαρακτήρα. Θυμάμαι την δική ,μου παιδική ηλικία. Τι σκεφτόμουν τί ήθελα από τους γονείς μου σαν παιδί και πιστεύω δεν είναι μακριά αυτά που ήθελα από όλα αυτά που έγραψες. Ήθελα να ντύνομαι μόνη μου, να κάνω μπάνιο μόνη μου. Ήθελα γενικά να μην μου φέρονται σαν να είμαι ανίκανη να κάνω τα απλά πράγματα μόνη μου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Ένα ακόμα δείγμα απόλυτης ταύτισης, είναι η ατάκα του Παπαγιαννόπουλου στο «Δεσποινίς διευθυντής»: «Στο Λονδίνο ξυπνούσαμε από τις έξι!»..ενώ εκείνος/ο μπαμπάς της, ήταν στην Αθήνα! Χαχα! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. δεν ξέρω.. ίσως να έχει να κάνει με τις δικές μας ανασφάλειες… Ειμαι παιδι Γονιών ελικοπτέρων… Ελικόπτερο μαμά στο δημοτικό Ελικόπτερο μπαμπάς στο Λύκειο μέχρι τώρα (είμαι 30 παντρεμένη με παιδί).

    Η μαμά έγινε ελικόπτερο επειδή ήθελε να «μάθει» μαζί μου. Καλλιτεχνική φύση (μοντελίστ) και η δασκάλα μου (ίδια 6 χρόνια) αγαπούσε τα καλλιτεχνικά οπότε είχαμε λευκώματα για κάθε μάθημα.. και την καλλιτεχνική επιμέλεια ανάλαβε η μαμά… εμένα με βόλευε.. εκεινη την ευχαριστούσε.. αλλά δε εκφράστηκα και πολύ (καλλιτεχνικά εκφραζόμουν σε θρανία, τοίχους, κ δικά μου μπλοκ ζωγραφικής… !!)

    O μπαμπάς έγινε ελικόπτερο όταν της μαμάς οι «ακαδημαϊκές» γνώσεις βγήκαν εκτός ύλης….Σε αρχαία, Εξισώσεις, φυσική, Ιστορία.. και σιγά σιγά επιβλήθηκε στην προσωπική μου άποψη που πάντα υπερτερουσε η δική του της δικής μου… Τι σπουδές θα κάνω, τι χόμπι θα έχω, αν θα κάνω αγγλικά, αν θα πάω αγγλια, σε ποιά σχολή της αγγλίας θα παώ… κοκ.. Πάντα για το καλό μου βέβαια (τώρα στα 30 μου εχει αναλάβει δηλώσεις, φορολογίες, ασφάλειες και την άδεια παραμονής του άνδρα μου … και εγω δεν έχω ιδέα ουτε κάν πως το κάνει.. και όποτε τον ρωτάω.. «άλλη φορά» μου απαντα)

    Αποτέλεσμα: μετά απο 2 χρόνια σε ελληνικό πανεπιστήμιο και 6 χρόνια σε αγγλικό πανεπιστήμιο κατέλληξα να ασχολούμε επαγγελματικά και χωρίς σπουδές με τη μαγειρική (που στα 13 μου το ελικόπτερο μπαμπάς την εξόντωσε με τη λογική του)…

    πωπω. εβγαλα τα εσώψυχά μου σε αυτο το σχόλιο… αλλά ίσως βοηθήσει της μαμάδες ελικόπτερα να καταλάβουν την ψυχολογία των παιδιών τους… Δεν τους κάνετε κακό.. απλά δε τα αφήνετε να εκφραστούν οπως λεει (περίπου)και ένα montessori moto: «αν δε με αφήνεις να κάνω .. πώς περιμένεις να έχω αντίληψη ?» δηλάδή αν δε μάθει το παιδί οτι το γυάλινο ποτήρι σπάει .. πως θα μάθει να προσέχει??? πάντα όμως με προσοχή για τους κινδύνους… Δε λέω να κοπεί με το μαχαίρι το 2χρονο.. κάθε ηλικία έχει τα δικά της… δεν πειράζει αν το 6χρονο ζωγραφίσει μωβ το προσωπάκι της ζωγραφιάς.. ούτε αν το 15χρονο πάει με τσαλαμωμένη μπλούζα σχολείο… και ίσως η επιλογή του να πάει σε ΙΕΚ ηχοληψίας αντί για ΤΕΙ λογιστικής να είναι καλύτερη και πιο χρήσιμη για το μέλλον του… 😉
    Οι γονείς ελικόπτερα δεν εμπιστεύονται τα παιδιά τους .. (no offence) και συνήθως μετά απο 20-30 χρόνια βγαίνουν λαθος.. και απογοητεύουν τα παιδια τους..

    Το να μιλάμε αντι γιαυτα και να κάνουμε τα μαθήματά τους είναι και αυτό «ελικοπτερικό» κομμάτι… Τα παιδιά μας γενιούντε με καινούριο «λογισμικό» και αντιλαμβάνονται πιο πολλά απο εμάς…

    Μεγαλώνοντας με γονείς «ελικόπτερα» είχα το ίδιο χαρακτήρα με αυτούς.. πράγμα που αντιλήφθηκε ο ανδρας μου (ευτυχώς νωρις, πριν γεννήσω) και μου είπε: Αν με βοηθάς στα ΠΑΝΤΑ και τα κάνεις αντί για εμένα, όταν φύγεις τι θα κανω??? άσε με και ας το κάνω λάθος, και ας μη πετύχει με την πρώτη ….

    απο εκείνη τη στιγμή άλλαξα… και απλά παρατηρώ.. και παρακολουθώ.. αλλά σε καμία περίπτωση δεν ανακατεύομαι!! 😉

    sorry για το σεντόνι.. αλλά σας είπα.. έβγαλα τα εσώψυχά μου!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μα το να βγάζουμε τα εσώψυχά μας, γι’ αυτό δεν μπλογάρουμε;;;
      Χαίρομαι που θέλησες να αλλάξεις και άλλαξες γιατί συνήθως επαναλαμβάνουμε τα λάθη των γονιών μας.

      Καλημέρα

      Μου αρέσει!

  7. Πωπω αυτό με τα παπούτσια και τα ρούχα το κάνω και εγώ και βλέπω ότι ο μικρός τεμπελιάζει αρκετά ενώ μπορεί να ντυθεί μόνος του. Μακάρι να είχαμε αρκετό χρόνο και υπομονή για να μην τα κάναμε όλα τόσο βιαστικά και να ακούγαμε τα μικρά μας.
    Καλημέρα!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Νομίζω ότι στην πράξη είναι δύσκολο να μη ντύσεις εσύ το παιδί όταν ο χρόνος τρέχει! Η λύση που είχα βρει εγώ ήταν τα χριτς χρατς.
      Καλημέρα

      Μου αρέσει!

  8. Εδώ ελικόπτερο!
    Η περίπτωση μου είναι ακόμα χειρότερη, διότι ενώ ξέρω ότι είναι λάθος ασυναίσθητα το κάνω! Όταν όμως το βάζω στο μυαλό μου να ΜΗΝ το κάνω, βλέπω άμεσα τα αποτελέσματα στην Δώρα και πώς μου φαίνεται ότι μεγαλώνει σε μια στιγμή!
    Πολύ ωραίο άρθρο! Θυμίζεις κάποια πραγματάκια, που σε γενικές γραμμές όλοι ξέρουμε, αλλά πάντα ξεχνάμε να κάνουμε πράξη.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Όβερ… ελικόπτερο απαντά! Πρώτη και καλύτερη είμαι σε αυτή την κατηγορία. Επειδή όμως από τη στιγμή που γέννησα το γιο μου, 17,5 χρόνια πριν, άρχισα να γράφω σε περιοδικά για γονείς και κάθε μου απορία/θέμα/πρόβλημα το έκανα θέμα, ναι, ξέρω κι εγώ ότι είναι λάθος. Τώρα πια έχω καταφέρει (σχεδόν) να μην κάνω τόσα πολλά λάθη… αλλά εννοείται μου ξεφεύγουν. Όσο όμως τα συζητάμε και τα θυμόμαστε ή τα μαθαίνουμε, κάτι σώζουμε!

      Μου αρέσει!

    1. Καλή σου μέρα Αλεξία μου,

      Σε ευχαριστώ. Ξέρεις, και μέχρι πριν από μερικούς μήνες που έγραφα ακόμη σε περιοδικά για γονείς, τα περισσότερα άρθρα μου μέσα από δικές μου εμπειρίες και προσωπικές ανησυχίες τα έγραφα… Και πιο μικρά που ήταν τα παιδιά μου, ό,τι με απασχολούσε το έκανα άρθρο και έπαιρνα τη γνώμη δύο ή τριών ειδικών 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s