Το πρωτάκι μου


Το δικό μου πρωτάκι ξεκινάει φέτος το Λύκειο. Αν νομίζεις πως η συγκίνηση είναι λιγότερη, κάνεις λάθος.

going-to-school-icon

Σα χθες θυμάμαι την πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό – και ακόμη θυμόμαστε και γελάμε, τη μέρα που με έχουν πάρει τηλέφωνο να γυρίσω πίσω γιατί της έδωσα πάνω στη βιασύνη μου μόνο ένα φιλάκι αντί για δύο!

Την έχω συνοδέψει στο νηπιαγωγείο, την έχω συνοδέψει και στο δημοτικό, όπου η τσάντα της ήταν μεγαλύτερη από την ίδια. Και θυμάμαι που της  χτένιζα τα μαλλιά και της έφτιαχνα κοτσιδάκια που πήγαιναν μπρος πίσω όταν περπατούσε και μου κρατούσε σφιχτά το χέρι.

r-MOM-HOLDING-HAND-large570

Στο γυμνάσιο δεν με άφησε να τη συνοδέψω την πρώτη μέρα – αν ήθελα μπορούσα να κάτσω έξω από το σχολείο μαζί με τις άλλες μαμάδες που αδυνατούσαμε να καταλάβουμε γιατί τα μωρά μας δεν μας ήθελαν πια κοντά τους στον αγιασμό.

Έχουμε διαλέξει μαζί τέσσερις φορές ρούχα για την πρώτη μέρα στην πρώτη τάξη του σχολείου και τουλάχιστον τώρα, την πέμπτη, ζήτησε τη γνώμη μου για την πρώτη της μέρα στο λύκειο.

Έχουμε διαλέξει τσάντες, κασετίνες, χρωματιστά μολύβια, γόμες, ξύστρες, μαρκαδόρους, κηρομπογιές, χάρακες, στιλό, τέμπερες, τετράδια, ακουαρέλες.

Αν έβαζα στη σειρά όλα τα μέτρα αυτοκόλλητο χαρτί που έχω ντύσει τα σχολικά της βιβλία είμαι σίγουρη ότι θα ήταν εντυπωσιακό.

Και τώρα το μωρό μου ξεκινάει το τελευταίο σκαλί της σχολικής εκπαίδευσης. Καινούργιο σχολείο, καινούργιοι καθηγητές, πολλοί καινούργιοι συμμαθητές, κολλητές που αποχωρίζονται, καινούργιες φίλες που γίνονται κολλητές.

Η ζωή κάνει ένα ακόμη βήμα μπροστά.images

Κι εγώ νιώθω κάτι να τραβιέται βαθιά μέσα στην κοιλιά μου, γιατί αυτό είναι το μικρό μου παιδί, το μωρό μου που μεγαλώνει και

προχωράει στη ζωή της. Και νιώθω και περήφανη και την καμαρώνω που έχει γίνει μια κοπέλα με όλα τα καλά που θα μπορούσα να ζητήσω για τα παιδιά μου.

Και προσπαθώ να μην το πολυσκέφτομαι γιατί θα με πάρουν πάλι τα ζουμιά όπως κάθε χρόνο τη μέρα του αγιασμού.

Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα πρωτάκια ειδικώς σε όλα τα παιδιά μας γενικώς!

Σε φιλώ,

Ελένη

 

Advertisements

21 σκέψεις σχετικά με το “Το πρωτάκι μου

  1. Ελένη μου πέρασα να σε γνωρίσω και να σε ευχαριστήσω για την επίσκεψη στο μπλοκόσπιτο μου!όπως είπα και σε μία άλλη νέα φίλη μανούλα, να είσαι δυνατή..είσαι στο πρώτο σκαλί ακόμη και έχεις μπροστά σου μία ολόκληρη σκάλα.Εσύ είσαι υπεύθυνη για τη στερεότητα της σκάλας αυτής που την έφτιαξες..θα την φτιάξεις..με την ανατροφή που θα του δώσεις.Τεράστιο το έργο σου γλυκιά μου και πολλές φορές ίσως μη αναγνωρίσιμο όμως..και οι πιο μικρές χαρές που θα παίρνεις από τα παιδιά σου θα είναι ο κόσμος σου όλος και αξίζουν κάθε θυσία!Αχτιδένια φιλάκια!

    Μου αρέσει!

    1. Καλημέρα, καθυστερημένη γιατί το σχόλιό σου είχε πάει στα σπαμ και το είδα μόλις τώρα.
      Σε ευχαριστώ για τα ενθαρρυντικά λόγια. Έτσι είναι, οι μικρές και μεγάλες χαρές από τα παιδιά μας τα κάνουν όλα να αξίζουν.
      Φιλιά

      Μου αρέσει!

  2. Πολύ συγκίνηση κρύβει η εγγραφή σου…..! είχα την ευτυχία σαν Πατέρας και την ευλογία να ζήσω αυτές τις στιγμές και να γεμίσουν τα μάτια μου δάκρυα συγκίνησης ακόμα και όντας τα παιδιά μας «πρωτάκια» στα μεγάλα σχολεία…..
    Καλή χρονιά θα σας ευχηθώ από καρδιάς.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Τι τρυφερή μανούλα η μπλογκοφιλενάδα μας! Πολυ γλυκο το κειμενό σου! Γιο νέο φοιτητή κ κοριτσάκι πρωτάκια στο Λύκειο, ε; Να τα χαίρεσαι τα παιδάκια σου!!! Για ρίξε μια ματια κ δω http://aktida.blogspot.gr/2015/09/blog-post_10.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+blogspot/ncUCL+(Έγινα+60+!Ε!+και…) πριν λιγο το διάβαζα σε ενα αλλο πολυ τρυφερό μπλογκ που παρακολουθώ…φιλια! ❤️

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Ίσα με τον γιό μου η κόρη σου, πρώτη μέρα στο λύκειο και για εμάς σήμερα και συμμερίζομαι τη συγκίνησή σου… Πόσες άλλες «πρωτιές» άραγε θα έρθουν ώσπου να μεγαλώσουμε τόσο που να ξεπροβοδίζουμε πια τα εγγόνια;

    Καλά μυαλά να έχουν, καλή πρόοδο, και για εμάς -τί άλλο;- καλή δύναμη!
    Σε φιλώ!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Κι εγώ με πρωτάκι στο Λύκειο, Ελένη.
    Εμένα όμως με πήραν τα ζουμιά, χτες το βράδυ που διαλέγαμε μπλούζες για το αγαπημένο της παντελόνι. Θυμήθηκα την πρώτη μέρα στον παιδικό κι εγώ, που δεν ήθελε να πάει, κι εγώ έπρεπε να πάω στο γραφείο και έκλεγα τόσο πολύ… που η άσπλαχνη μάνα άφηνα το παιδί μου «στα ξένα χέρια που έιναι μαχαίρια»!
    Και μετά δεν ήθελε να λήψει ποτέ, ακόμη και με πυρετό ήθελε να πάει.

    Καλή Χρονιά στα πρωτάκια μας Ελένη, εύχομαι να συνεχίσουμε να είμαστε τόσο περήφανες μανούλες για τις κορούλες μας.

    Φιλιά

    Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Μοιραζόμαστε την ίδια συγκίνηση.. που όπως πολύ σωστά επισημαίνεις δεν στερείται συγκίνησης ούτε στο ελάχιστο!
    Καλή χρονιά σε όλα τα παιδιά του κόσμου και καλή φώτιση να έχουν!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  7. Αχ, βρε Ελένη, τι όμορφα που τα γράφεις!
    Εμένα με πήραν τα ζουμιά, πάντως…
    Έχω και εγώ ένα πρωτάκι, στο γυμνάσιο…
    και όταν το αποχαιρετούσα για τον αγιασμό, δάκρυσε το κορίτσι μου…

    καλή αρχή σε όλα τα παιδιά, και σε εμάς τους γονείς!
    φιλιά πολλά,
    Αλεξία
    https://momyof6.wordpress.com/

    υγ ερώτηση κάπως προσωπική, αν θέλεις απαντάς: τα παιδιά σου ενοχλούνται αν γράφεις για τα ίδια στο μπλογκ; γιατί κάποια από τα δικά μου, δεν ενθουσιάζονται και τόσο…και δεν ξέρω πώς να κινηθώ..

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλημέρα Αλεξία μου,
      Καλή σχολική χρονιά στα παιδάκια σου και σε όλα τα παιδιά μας. Έτσι είναι το πρώτο ξεκίνημα στο σχολείο, και κάθε χρονιά δηλαδή αλλά οι «πρώτες» είναι λίγο πιο έντονες, έχει πολλή συγκίνηση.
      Γι’ αυτό που με ρωτάς θα σου πω ότι τα δικά μου παιδιά είναι πιο μεγάλα και τα έχω ήδη ρωτήσει. Όταν ένα θέμα αφορά τα δικά μου συναισθήματα, π.χ. πώς με αγγίζει το ότι μεγαλώνουν, δεν υπάρχει θέμα γιατί ουσιαστικά το θέμα είμαστε εμείς οι μαμάδες. Σήμερα το πρωί λέω στην κόρη μου την ώρα που ετοιμαζόταν ότι θα ανεβάσω στο blog ένα άρθρο για τα συναισθήματά μου και τις αναμνήσεις μου από τα σχολικά της χρόνια. Και εκεί που πάνω να κάνω την ερώτηση αν μπορώ να ανεβάσω μια φωτογραφία της από το νήπιο, προτού ολοκληρώσω, με κόβει με ένα μεγάλο όχι. Το οποίο φυσικά κατανοώ και σέβομαι.
      Νομίζω πως δεν έχω καμία φωτογραφία των παιδιών μου στα post μου και θέλω να πιστεύω πως δεν έχω γράψει τίποτε που αν το διαβάσουν τα ίδια ή οι φίλοι τους ή οι εργοδότες τους σε 10 χρόνια θα τα κάνει να νιώσουν άσχημα.
      Είναι όμως ένα τεράστιο θέμα αυτό που θίγεις και η ταπεινή μου γνώμη είναι πως πρέπει να κινηθείς με τον παραπάνω άξονα: θα φέρω ποτέ στη ζωή του το παιδί μου σε δύσκολη θέση με αυτά που έχω γράψει για το ίδιο 5, 10, 20 χρόνια πριν;
      Διπλώνω το σεντόνι και σε φιλώ.

      Μου αρέσει!

      1. Σε ευχαριστώ θερμά!!
        η τελευταία σου πρόταση τα λέει όλα..

        ήθελα την γνώμη σου, και λόγω της μεγάλης σου εμπειρίας στην συγγραφή και στο διαδίκτυο, γενικότερα
        (και εγώ δεν αναρτώ φωτο των παιδιών, εκ πεποιθήσεως)

        σε ευχαριστώ και πάλι, την αγάπη μου

        Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.