Αθλητικός τύπος: γεννιέσαι ή γίνεσαι;


 

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια η γυμναστική ήταν μια επιβεβλημένη ασχολία για να κρατιέμαι σε μια κάποια φόρμα – όπως όλες μας υποθέτω. Καθημερινότητα, δουλειά, σπίτι, εγκυμοσύνες και γέννες, πίεζα τον εαυτό μου να γυμνάζομαι έστω κι αν τα κατάφερνα να είμαι συνεπής μόνο για μερικές εβδομάδες ή μήνες κάθε φορά.

Και φτου κι απ’ την αρχή. Γυμναστήριο, personal μετά από ένα πρόβλημα στη μέση μου, αγορά διαφόρων οργάνων/κρεμαστρών για το σπίτι… Και κάποια στιγμή έγινε ένα κλικ.

Ήταν τότε που σταμάτησα να σκέφτομαι ότι πρέπει να κάνω γυμναστική για να μην παχύνω, για να αντισταθμίσω τις θερμίδες από τα ποτά που ήπια την προηγούμενη, για να σφίξει το σώμα μετά τη δεύτερη εγκυμοσύνη, για να αναχαιτιστεί η επέλαση της κυτταρίτιδας.

Ήταν η στιγμή που ένιωσα την ανάγκη να κάνω πράγματα για μένα, αποκλειστικά και μόνο. Που ήθελα έστω και μία ώρα την ημέρα δική μου. Και τη βρήκα στο γυμναστήριο. Και έκανα την κίνηση -εν μέσω οικονομικής κρίσης και ουσιαστικά ανεργίας- να προπληρώσω τη συνδρομή μου για όλο το χρόνο. Και άρχισα να πηγαίνω κάθε μέρα, βρέξει χιονίσει, πρωί, απόγευμα ή βράδυ, όποτε προλάβαινα.

Και έκανα γιόγκα και πιλάτες και tae box και δυναμικά προγράμματα και στοχευμένα προγράμματα και zumba. Και το χαιρόμουνα!

Τα Nike μου και οι φίλοι τους βγήκαν για τρέξιμο
Τα Nike μου και οι φίλοι τους βγήκαν για τρέξιμο

 

Και πολλές φορές ξεκινούσα πτώμα για το γυμναστήριο και γυρνούσα ανάλαφρη σαν πουλάκι. Και στα ομαδικά συνάντησα πολλές γυναίκες -fortyminusή fortysomething- που έρχονταν με την ψυχή στο στόμα από τη δουλειά για να προλάβουν το tae box ή που άφηναν τα μωρά στο σπίτι για μια ώρα δική τους και διαπίστωσα ότι τόσα χρόνια στα περιοδικά δεν το είχα διαβάσει (ακόμη) αυτό: το κίνητρο για να κάνεις τακτικά γυμναστική δεν θα το βρεις έξω σου ούτε γύρω σου, μόνο μέσα σου.

Και τότε ήταν σαν να γεννήθηκα ξανά, σαν αθλητικός τύπος αυτή τη φορά (ποια, εγώ, που δεν είχα λιώσει ούτε ένα ζευγάρι αθλητικά στη ζωή μου, μόνο allstar τα οποία δεν τα λες και fitness ούτε και αθλητικά).

Και μετά πήγα και έτρεξα για πρώτη φορά στη ζωή μου στα fortysomethingμου 3 χιλιόμετρα στον Ημιμαραθώνιο της Αθήνας – και το Νοέμβριο θα πάω για τα 5, μην σου πω τα 10.

Και το χάρηκα τρελά.

20140504_080258

Και ξεκίνησα τραμπολίνο που φέρανε στο γυμναστήριο που πηγαίνω και έχω βρει καινούργιο πάθος (θα σου πω γι’ αυτό πολύ σύντομα).

Και σου το υπογράφω, αφού τα έκανα εγώ όλα αυτά, μπορείς κι εσύ. Δεν υπάρχει περίπτωση.

Ψάξε μόνο να βρεις μέσα σου το δικό σου κίνητρο, έναν λόγο που θα έχει να κάνει καθαρά με σένα (να αδειάσει το μυαλό, να ηρεμήσεις, να νιώσεις πιο ζωντανή, να έχεις ένα λόγο να βγεις από το σπίτι, να κάνεις κάτι μόνο και αποκλειστικά για σένα…).

Σε φιλώ και είμαι σίγουρη πως όταν βρεις το δικό σου κίνητρο για να γυμνάζεσαι τακτικά, θα μας βοηθήσεις όλες αν το μοιραστείς μαζί μας!

Ελένη

 

Υ.Γ.

Κορυφαία στιγμή της φετινής χρονιάς. Στο tae box η σούπερ γυμνάστρια Ζίνα μας, μάς φέρνει σανίδες να σπάσουμε με τη γροθιά μας. Ήταν οριακή η απόφαση να το δοκιμάσω. Όταν την έσπασα ήμουν η μόνη στην αίθουσα που χοροπήδησε και φώναζε ζήτω-ζήτω. Αλλά ήταν τόση η χαρά και η περηφάνια μου που δεν ντράπηκα καθόλου – παρότι είμαι σίγουρη ότι οι υπόλοιπη με κοιτούσαν παραξενεμένοι.

 

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Αθλητικός τύπος: γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.